Rownania, statystyka, symulacje i modelowanie matematyczne w arkuszu
ð Podstawa programowa: II.3cArkusz kalkulacyjny to nie tylko tabela z liczbami. Moze sluzyc jako potezne narzedzie do rozwiazywania problemow matematycznych, tworzenia symulacji i wizualizacji danych. Uczymy sie tu laczyc wiedze matematyczna z umiejetnosciami informatycznymi.
Arkusz pozwala latwo stworzyc tabelke wartosci funkcji i wygenerowac jej wykres:
Przyklad: Wykres funkcji kwadratowej y = x^2 - 4x + 3
Kolumna A: wartosci x (np. od -1 do 5, co 0.5)
A1: x A2: -1 A3: -0,5 A4: 0 ... A14: 5
Kolumna B: wartosci y
B1: y B2: =A2^2-4*A2+3
Skopiuj B2 w dol -> automatyczne obliczenie dla kazdego x
Zaznacz A1:B14 -> Wstaw wykres -> Wykres XY (punktowy)
Wynik: parabola z wierzcholkiem w punkcie (2, -1)
Miejsca zerowe widoczne na wykresie: x = 1 i x = 3
Mozemy przyblizenie rozwiazania rownania znalezc, tabelujac funkcje i szukajac zmiany znaku (metoda bisekcji w arkuszu):
Przyklad: Rozwiaz x^3 - 2x - 5 = 0
Krok 1: Tabeluj f(x) = x^3 - 2x - 5 dla x od 0 do 3 (co 0.5)
Krok 2: Znajdz, gdzie f(x) zmienia znak -> miedzy x=2 (f=-1) i x=2.5 (f=5.625)
Krok 3: Zawez: tabeluj od 2.0 do 2.5 co 0.05
Krok 4: Zawez dalej... az do zadanej dokladnosci
Albo uzyj narzedzia "Szukaj wyniku" (Goal Seek):
Menu: Dane > Szukaj wyniku
- Komorka docelowa: komorka z formula f(x)
- Wartosc docelowa: 0
- Komorka zmieniana: komorka z wartoscia x
Arkusz kalkulacyjny ma wbudowane funkcje statystyczne pozwalajace na pelna analize danych:
Podstawowe miary:
=SREDNIA(A1:A100) // srednia arytmetyczna
=MEDIANA(A1:A100) // mediana (wartosc srodkowa)
=DOMINANTA(A1:A100) // dominanta (najczesciej wystepujaca)
=ODCH.STANDARDOWE(A1:A100) // odchylenie standardowe
=WARIANCJA(A1:A100) // wariancja
Miary pozycyjne:
=MIN(A1:A100) // minimum
=MAX(A1:A100) // maksimum
=KWARTYL(A1:A100;1) // pierwszy kwartyl (Q1)
=KWARTYL(A1:A100;3) // trzeci kwartyl (Q3)
=PERCENTYL(A1:A100;0,9) // 90. percentyl
Zliczanie:
=ILE.LICZB(A1:A100) // ile komorek z liczbami
=ILE.NIEPUSTYCH(A1:A100) // ile niepustych komorek
Metoda Monte Carlo to technika wykorzystujaca losowe probkowanie do przyblizonego rozwiazywania problemow. Przyklad: obliczenie liczby PI.
Przyklad: Szacowanie PI metoda Monte Carlo
Idea: Losujemy punkty w kwadracie [0,1] x [0,1].
Sprawdzamy, ile wpada do cwiartki kola (x^2 + y^2 <= 1).
PI ≈ 4 * (punkty w kole / wszystkie punkty)
Kolumna A: =LOS() // losowe x
Kolumna B: =LOS() // losowe y
Kolumna C: =A1^2+B1^2 // x^2 + y^2
Kolumna D: =JEZELI(C1<=1;1;0) // 1 jesli w kole
Powtorz dla 1000 wierszy.
PI ≈ 4 * SREDNIA(D1:D1000)
Wynik: okolo 3.14 (im wiecej probek, tym dokladniej)
Przyklad: Ciag arytmetyczny a_n = 3 + 2*(n-1)
A1: n B1: a_n C1: Suma czesciowa
A2: 1 B2: =3+2*(A2-1) C2: =B2
A3: 2 B3: =3+2*(A3-1) C3: =C2+B3
Przyklad: Procent skladany
Kapital: 10000, Oprocentowanie: 5% rocznie
A1: Rok B1: Kapital
A2: 0 B2: 10000
A3: 1 B3: =B2*1,05
A4: 2 B4: =B3*1,05
... (skopiuj w dol na 20 lat)
Stworz w arkuszu tabelke wartosci i wykres funkcji f(x) = sin(x) dla x od 0 do 2*PI (krok 0.1). Dodaj na tym samym wykresie funkcje g(x) = cos(x). Sformatuj wykres: tytul, legenda, siatka.
A1: x B1: sin(x) C1: cos(x)
A2: 0 B2: =SIN(A2) C2: =COS(A2)
A3: =A2+0,1 B3: =SIN(A3) C3: =COS(A3)
... (skopiuj do wiersza ~65, az A_n >= 2*PI)
Ostatni wiersz:
A65: =2*PI() B65: =SIN(A65) C65: =COS(A65)
Wykres:
1. Zaznacz A1:C65
2. Wstaw > Wykres > XY (punktowy) z liniami
3. Tytul: "Funkcje sin(x) i cos(x)"
4. Os X: "x [rad]"
5. Os Y: "y"
6. Dodaj legende
7. Wlacz siatke pomocnicza
Wygeneruj 50 losowych ocen (1-6) za pomoca =LOS.ZAKR(1;6). Oblicz: srednia, mediane, dominante, odchylenie standardowe, wariancje. Stworz histogram (wykres slupkowy rozkladu ocen). Porownaj z rozkladem teoretycznym.
Kolumna A (A2:A51): =LOS.ZAKR(1;6) // 50 losowych ocen
Statystyki (kolumna D):
D2: Srednia: =SREDNIA(A2:A51)
D3: Mediana: =MEDIANA(A2:A51)
D4: Dominanta: =DOMINANTA(A2:A51)
D5: Odch.std: =ODCH.STANDARDOWE(A2:A51)
D6: Wariancja: =WARIANCJA(A2:A51)
D7: Min: =MIN(A2:A51)
D8: Max: =MAX(A2:A51)
Rozklad (kolumna F-G):
F2: Ocena G2: Liczba
F3: 1 G3: =LICZ.JEZELI(A2:A51;1)
F4: 2 G4: =LICZ.JEZELI(A2:A51;2)
F5: 3 G5: =LICZ.JEZELI(A2:A51;3)
F6: 4 G6: =LICZ.JEZELI(A2:A51;4)
F7: 5 G7: =LICZ.JEZELI(A2:A51;5)
F8: 6 G8: =LICZ.JEZELI(A2:A51;6)
Histogram: Zaznacz F2:G8 > Wstaw wykres slupkowy
Rozklad teoretyczny: kazda ocena ~8.33 (50/6)
Stworz model oszczedzania: poczatkowy kapital 5000 zl, roczna stopa 4%, co miesiac dokladasz 200 zl. Oblicz stan konta po kazdym miesiacu przez 10 lat (120 miesiecy). Narysuj wykres wzrostu oszczednosci.
Parametry (komorki z nazwami):
E1: Kapital poczatkowy: F1: 5000
E2: Roczna stopa %: F2: 4
E3: Miesieczna wplata: F3: 200
E4: Stopa miesieczna: F4: =F2/12/100
Tabela:
A1: Miesiac B1: Wplata C1: Odsetki D1: Saldo
A2: 0 B2: 0 C2: 0 D2: =F1
A3: 1 B3: =F3 C3: =D2*$F$4 D3: =D2+B3+C3
A4: 2 B4: =F3 C4: =D3*$F$4 D4: =D3+B4+C4
... (skopiuj do wiersza 122, czyli miesiac 120)
Podsumowanie:
E6: Suma wplat: =SUMA(B2:B122)
E7: Suma odsetek: =SUMA(C2:C122)
E8: Saldo koncowe: =D122
Wykres: Zaznacz A1:A122 i D1:D122 -> Wykres liniowy
Tytul: "Wzrost oszczednosci - procent skladany"
Zaimplementuj w arkuszu metode Monte Carlo do szacowania liczby PI. Wygeneruj 1000 losowych punktow (x, y) w kwadracie [0,1]x[0,1], sprawdz ile wpada do cwiartki kola. Oblicz PI i porownaj z wartoscia dokladna. Narysuj wykres punktowy.
A1: x B1: y C1: r^2 D1: W kole?
A2: =LOS() B2: =LOS() C2: =A2^2+B2^2 D2: =JEZELI(C2<=1;1;0)
(skopiuj wiersze 2-1001 -> 1000 punktow)
Wyniki:
F2: Punkty ogolem: =ILE.LICZB(A2:A1001)
F3: Punkty w kole: =SUMA(D2:D1001)
F4: PI ≈ =4*F3/F2
F5: PI dokladne: =PI()
F6: Blad: =BEZWZG(F4-F5)
F7: Blad %: =F6/F5*100
Wykres punktowy:
1. Zaznacz A2:B1001
2. Wstaw > Wykres XY punktowy (bez linii)
3. Mozna dodac cwiartke okragu jako drugi zbiór danych
(osobna tabelka z punktami okragu)
Uwaga: Kazde przeliczenie arkusza (F9) da inny wynik
- to normalne dla metody Monte Carlo!